|
|
>> Weetjes index > Lees artikel
| Titel: | Ode aan het paard. | | Toegevoegd op: | 19-07-2006, 20:57 uur | | Bron: | Het paard door de eeuwen (F Saeys) 1978 |
| Artikel: | Bij het beëindigen van de Londonse "Horse of the Year Show" beleven de toeschouwers een boeiend en vaak ontroerend moment. Begroet door fanfares en tromgeroffel verschijnen in de hel verlichte piste vn de "Wembley Empire Pool" de "Personalities of the Year". Die "personaliteiten"zijn geen mensen, maar paarden. Niet alleen het succesrijkste spring- of dressuurpaard van het jaar stapt in die optocht. Het is nu eens een politiepaard, dat gepensioneerd wordt, of het paard dat 10 of 15 jaar lang voor Whitbreads een bierkar door de straten trok. En dan rijzen de toeschouwers op, klatert een applaus dat aanzwelt tot een ovatie ;
De dank van de mens aan het paard.
In 1954 heeft Ronald Duncan hierbij de volgende "Ode aan het paard"uitgesproken :
Waar in deze wijde wereld is adel
zonder hoogmoed ?
Waar vriendschap zonder afgunst ?
Waar schoonheid zonder
ijdelheid ?
Hier, waar gratie zich paart
aan kracht.
En waar macht beteugeld wordt
door zachtmoedigheid.
Het diende ons zonder knecht te zijn.
Het kampte zonder vijandschap.
Niets is zo krachtig, maar niets minder geweldadig.
Niets is zo snel, niets minder geduldig.
Op zijn rug droeg het ons verleden.
Wij zijn z'n erfgenamen.
Het erfgoed evenwel is het zelf,
Ladies and Gentlemen : Het PAARD !
| | © Fjovrili weetjes |
|
